
http://www.aixmh.gr
Όπως ανακοινώθηκε από το πολιτικό του γραφείο, στη συνάντηση συζητήθηκε η πορεία εκτέλεσης των έργων του αυτοκινητόδρομου Κόρινθος - Τρίπολη - Καλαμάτα, καθώς και οι εξελίξεις για το δρόμο από Ριζόμυλο
Δυσχέρεια στην κυκλοφορία των οχημάτων θα προκαλέσουν οι εργασίες συντήρησης και καθαρισμού στη σήραγγα του Αρτεμισίου, οι οποίες έχουν προγραμματιστεί για αύριο, Πέμπτη 19 του μήνα, από τις 2.30 τη νύχτα μέχρι και τις 4.30 το πρωί.
Τ.Ο. ΠΑΣΟΚ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΗΣ
Ομάδα Αμερικανών και Ελλήνων αρχαιολόγων που διενεργεί ανασκαφές στο όρος Λύκαιο της Αρκαδίας υποστηρίζει ότι η μυθική γενέτειρα του Δία δε βρίσκεται στην Κρήτη, αλλά στην Αρκαδία. Ο επικεφαλής της ομάδας Ντέιβιντ Ρομάνο του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια στην Αριζόνα δήλωσε ότι τα ευρήματα δεν αφήνουν αμφιβολία για τον γενέθλιο τόπο: «Είναι το Λύκαιο». Γιατί «τα ευρήματα αυτά είναι τόσο παλιά όσο η ίδια η ιδέα του Δία» σημειώνει σε πρόσφατη ανακοίνωσή του. «Τα στοιχεία μάς υποδεικνύουν δυναμικά ότι στην κορυφή του όρους ελάμβαναν χώρα τελετουργικά συμπόσια κατά τη Μυκηναϊκή εποχή,περίπου 3.300 ή 3.400 χρόνια από σήμερα». Πράγματι, στην ανασκαφή ανακαλύφθηκαν...περισσότερα από 50 αγγεία πόσης, θραύσματα ειδωλίων καθώς και ίχνη θυσιασμένων ζώων και οστά αιγών. Επίσης βρέθηκαν ασημένια νομίσματα (πολύ μεταγενέστερα βεβαίως) καθώς και ένα μπρούντζινο χέρι που κρατάει έναν κεραυνό, όλα αφιερώματα στον Δία. Οι μυκηναϊκοί βωμοί στην κορυφή βουνών θεωρούνται πολύ σπάνιοι, σύμφωνα με τους αρχαιολόγους. Η περίοδος επίσης συμπίπτει με τις πρώτες ιστορικές αναφορές του θεού Δία στα ελληνικά κείμενα, πράγμα που σημαίνει ότι οι τελετουργίες στο όρος Λύκαιο είχαν σκοπό να τιμήσουν τον θεό.



Η Ανεξάρτητη Δημοτική Κίνηση Εργαζομένων επικράτησε στις εκλογές που έγιναν την περασμένη Πέμπτη στο Σωματείο Εργαζομένων ΟΤΑ Νομού Αρκαδίας, λαμβάνοντας 207 ψήφους έναντι 162 της Συνεργασίας Εργαζομένων -και εκλέγοντας 4 συμβούλους έναντι 3 στο νέο Διοικητικό Συμβούλιο.
ΜΕΓΑΛΟ ήταν το ενδιαφέρον σχετικά με την νέα ειδικότητα που θα λειτουργήσει το εαρινό εξάμηνο στο ΙΕΚ Τρίπολης και αφορά στους Τεχνικούς αερίων καυσίμων.
ÓõãêåêñéìÝíá ï ðñþçí äÞìáñ÷ïò Óðýñïò Ôóéñéãþôçò êÜðïéïé äçìïôéêïß óýìâïõëïé ôçò ìåéïøçößáò êáé äõï - ôñåéò ïéêïãÝíåéåò ðïõ Ý÷ïõí ïéêüðåäá óôçí ðåñéï÷Þ, õðïóôçñßæïõí ìåôáîý Üëëùí üôé Ýôóé "äåí èá áðåëåõèåñùèåß (áðü ôç ÄÅÇ) þóôå íá êáôáóôåß óôç óõíÝ÷åéá åöéêôÞ ç ðåñéâáëëïíôéêÞ áíáâÜèìéóç êáé áðïêáôÜóôáóÞ ôïõ" êáé üôé "êáèßóôáôáé áíÝöéêôç ç áíáâÜèìéóç ôïõ ïéêéóôéêïý ðåñéâÜëëïíôïò ôçò ðåñéï÷Þò Ìåãáëüðïëçò êáé ôçò ðïéüôçôáò æùÞò ôùí êáôïßêùí ôçò, ãéá ôçí ïðïßá åßíáé áíáãêáßá ç äçìéïõñãßá ÷þñùí ðñáóßíïõ êáé áíáøõ÷Þò, éäéáßôåñá ìåôÜ ôéò êáôáóôñïöéêÝò ðõñêáãéÝò ôïõ Áõãïýóôïõ".
ÐïëëÝò öïñÝò óå çìåñßäåò êáé óõíÝäñéá Ý÷ïõìå áêïýóåé ôïí äéåèíïýò êýñïõò êáèçãçôÞ ôïõ Ðáíåðéóôçìßïõ Áèçíþí êáé ðñüåäñï ôïõ Åèíéêïý Áóôåñïóêïðåßïõ ×ñÞóôï Æåñåöü íá áíáöÝñåôáé äéåîïäéêÜ óôçí áíáãêáéüôçôá óôáäéáêÞò áðåîÜñôçóçò áðü ôïí Üíèñáêá êáé ôï ðåôñÝëáéï óå ðáãêüóìéá êëßìáêá, ôá ïðïßá ðñïäéáãñÜöïõí Ýíá æïöåñü ìÝëëïí ãéá ôïí ðëáíÞôç êáèþò, óýìöùíá ìå ìåôñÞóåéòΠηγή: “Αιχμή Αρκαδίας” 4-2-2009
http://www.aixmh.gr/
ÄéêáéïëïãçìÝíç ìðïñåß íá èåùñçèåß ç ðñïóöõãÞ ôùí 16 äçìïôéêþí óõìâïýëùí êáé êáôïßêùí ôçò ðåñéï÷Þò, áí, óýìöùíá ìå ðëçñïöïñßåò ìáò, äåí ðåñéåß÷å ïñéóìÝíåò áíáêñßâåéåò, ðïõ äçìéïõñãïýí ëáíèáóìÝíç åéêüíá ãéá ôï ôé ðñüêåéôáé íá ãßíåé.
ÓõãêåêñéìÝíá:
-ÌÝ÷ñé óÞìåñá ïé áñìüäéïé ôïðéêïß ðáñÜãïíôåò äåí áíôÝäñáóáí óôçí ïëïêëçñùôéêÞ áðáëëïôñßùóç ôïõ ×ùñåìßïõ êáé ôç ìåôáôñïðÞ ôïõ óå ÷þñï åîùôåñéêÞò áðüèåóçò áãüíùí, áöïý ðïôÝ ç ðåñéï÷Þ áõôÞ äåí ÷ñçóéìïðïéÞèçêå ùò ïñõ÷åßï, ïýôå óôç äçìéïõñãßá ëüöïõ ýøïõò 45 ìÝôñùí óôç íüôéá ðëåõñÜ ôçò ðüëçò ðïõ åìðïäßæåé ôçí êõêëïöïñßá ôïõ áÝñá êáé óõìâÜëåé óçìáíôéêÜ óôçí ðåñéâáëëïíôéêÞ åðéâÜñõíóç
- Ï ÷þñïò ôïõ ðÜñêïõ áíáøõ÷Þò êáé ðïëéôéóôéêþí äñáóôçñéïôÞôùí Ýêôáóçò 300 óôñåììÜôùí ðïõ ðñïâëåðüôáí óôçí áðïêáôÜóôáóç ôïõ ÷þñïõ áðü ôç ÄÅÇ, åîáêïëïõèåß íá õößóôáôáé äçìéïõñãþíôáò ìéá äéá÷ùñéóôéêÞ ãñáììÞ áíÜìåóá óôïí ïéêéóôéêü éóôü ôçò ðüëçò êáé óôï öùôïâïëôáúêü ðÜñêï, ðåñéìåôñéêÜ ôïõ ïðïßïõ èá öõôåõôïýí äÝíôñá óå Ýêôáóç 700 ðåñßðïõ óôñåììÜôùí.
- Ãßíåôáé åêôåôáìÝíç áíáöïñÜ óôï Ãåíéêü Ðïëåïäïìéêü Ó÷Ýäéï ôçò Ìåãáëüðïëçò, ôï ïðïßï áêüìç äåí Ý÷åé åãêñéèåß (ïé áíáãíþóôåò ìðïñïýí íá åðéìåñßóïõí ôéò åõèýíåò ãé áõôü), åíþ äåí áíáöÝñåôáé üôé åíôüò ôïõ ðñïôåéíüìåíïõ ó÷åäßïõ Ý÷åé åãêáôáóôáèåß áêüìç êáé ï âéïëïãéêüò êáèáñéóìüò.
- Êáé ôÝëïò åðåéäÞ áíáöÝñïíôáé óå åðéëïãÞ Üëëçò èÝóçò, èá ìðïñïýóáí íá õðïäåßîïõí ôç èÝóç áõôÞ, þóôå íá âïçèÞóïõí ïõóéáóôéêÜ ôï äÞìï íá ðÜñåé ôéò óùóôüôåñåò áðïöÜóåéò.
Πηγή: “Αιχμή Αρκαδίας” 4-2-2009
http://www.aixmh.gr/
ÂïëÝò, üìùò, äÝ÷èçêå ç áðüöáóç ãéá ôçí åãêáôÜóôáóç öùôïâïëôáúêïý ðÜñêïõ êáé áðü ôçí ÊõíçãåôéêÞ Ïìïóðïíäßá ÐåëïðïííÞóïõ, êáèþò êáé ôçí ÊõíçãåôéêÞ Óõíïìïóðïíäßá ÅëëÜäïò, ðïõ êáé áõôïß ìå ðñïóöõãÞ ôïõò óôï Óõìâïýëéï ôçò Åðéêñáôåßáò æçôïýí ôçí áêýñùóç ôçò áðüöáóçò ôïõ Ãåíéêïý ÃñáììáôÝá ôçò ÐåñéöÝñåéáò ÐåëïðïííÞóïõ ìå ôçí ïðïßá åãêñßèçêáí ïé ðåñéâáëëïíôéêïß üñïé ãéá ôïí öùôïâïëôáúêü óôáèìü ðáñáãùãÞò çëåêôñéêÞò åíÝñãåéáò åðåéäÞ "èá åðéöÝñåé ìåãßóôç æçìßá óôï öõóéêü ðåñéâÜëëïí ôçò ðåñéï÷Þò, êáèþò êáé óôçí ðáíßäá ôçò, äïèÝíôïò üôé ìïñöÞ äéá÷åßñéóçò ôïõ öõóéêïý ðåñéâÜëëïíôïò áðïôåëåß ç èÞñá, áëëÜ êáé åéäéêüôåñá óôï èçñáìáôéêü ðëïýôï ôçò ðåñéï÷Þò".
Áí ðáñáêïëïõèïýóå êÜðïéïò ðïõ äåí ãíùñßæåé ôçí ðåñéï÷Þ ôïýò éó÷õñéóìïýò ôùí êõíçãþí, èá öáíôáæüôáí üôé ðñüêåéôáé ãéá Ýíá ðëïýóéï äÜóïò óôï ïðïßï æïõí ðáíôüò åßäïõò æþá êáé ðôçíÜ êáé áöïý êáôáóôñÜöçêå áðü ôéò ðõñêáãéÝò ðáñáäßäåôáé óôç ÄÅÇ ãéá ôç äçìéïõñãßá ôåñÜóôéùí öùôïâïëôáúêþí ðÜíåë, ðñïêáëþíôáò ôåñÜóôéá áôìïóöáéñéêÞ ñýðáíóç!!!
Èá åß÷å ìåãÜëï åíäéáöÝñïí áí ïé êõíçãïß ìÜò õðïäåßêíõáí ðïéá Þäç æþùí êáé ðïõëéþí æïõí óôïõò ÷þñïõò åíáðüèåóçò Üãïíùí õëéêþí ôïõ ×ùñåìßïõ êáé ðïéï åßíáé ôï äÜóïò Ýêôáóçò 2000 óôñåììÜôùí ðïõ äåí èá áðïêáôáóôáèåß, áëëÜ èá ìåôáôñáðåß óå öùôïâïëôáúêü ðÜñêï.
Åðßóçò èá åß÷å ìåãÜëï åíäéáöÝñïí íá åíçìåñùèïýí ðïëßôåò êáé áñìüäéïé ãéá ôéò óõóóùñåõìÝíåò äõóìåíåßò åðéäñÜóåéò óôï ðåñéâÜëëïí áðü ôï ðÜñêï áõôü, áëëÜ êáé óôéò åðéðôþóåéò óôç ìåôáíÜóôåõóç, óôçí áíáðáñáãùãÞ êáé óôçí åí ãÝíåé äéáâßùóç ôùí èçñáìÜôùí, êáèþò ìÝ÷ñé óÞìåñá áðü ôçí åðéóôçìïíéêÞ êïéíüôçôá áêïýãïíôáé ìüíï èåôéêÝò áðüøåéò êáé ìÜëéóôá õðïóôçñßæåôáé üôé ðñÝðåé íá äïèïýí ìåãáëýôåñá êßíçôñá ãéá ôéò åãêáôáóôÜóåéò áõôïý ôïõ åßäïõò, ðïõ èá ãëéôþóïõí ôïí ðëáíÞôç áðü ôçí õðåñèÝñìáíóç êáé ôçí êáôáóôñïöÞ.
Êáé âÝâáéá èá ìðïñïýóå êáèÝíáò íá ñùôÞóåé ôçí Ïìïóðïíäßá êáé ôç Óõíïìïóðïíäßá ôùí êõíçãþí, áí ôåëéêÜ ðñïôéìïýí ôç óçìåñéíÞ êáôÜóôáóç óôç Ìåãáëüðïëç, ðïõ ïé ñýðïé ôçò ÄÅÇ ðíßãïõí êáèçìåñéíÜ ôïõò êáôïßêïõò êáé ïé èåùñïýìåíåò ùò äáóéêÝò åêôÜóåéò äåí åßíáé ôßðïôå Üëëï áðü êñáíßïõ ôüðïé.
Ôï èÝìá åßíáé üôé åßôå Ýôóé, åßôå áëëéþò ç Ìåãáëüðïëç èá ðåñÜóåé óôç ìåôáëéãíéôéêÞ åðï÷Þ êáé íá êëçèåß íá áíôéìåôùðßóåé ôéò ðëçãÝò ðïõ ôçò Üíïéîå ç ÄÅÇ, áëëÜ êáé ôçí åðáðåéëïýìåíç áíåñãßá ìå ôïí êáëýôåñï ôñüðï.
Èá Ýðñåðå, ëïéðüí, üëïé ïé åíäéáöåñüìåíïé íá áöÞóïõí óôçí Üêñç ôç öèïñïðïéü ìéêñïðïëéôéêÞ êáé íá áíôéìåôùðßóïõí ìå óïâáñüôçôá êáé õðåõèõíüôçôá ôéò ðñïêëÞóåéò ôçò åðï÷Þò, ãéá ôï êáëü ôïõ ôüðïõ êáé ôùí êáôïßêùí ôïõ.
Πηγή: “Αιχμή Αρκαδίας” 4-2-2009
http://www.aixmh.gr/
Ðñüóôéìï áðü ôçí ðïëåïäïìßá åðéâëÞèçêå óôï äÞìï Ìåãáëüðïëç ãéá ôçí áðüöáóç ôïõ íá ôïðïèåôÞóåé öùôïâïëôáúêÜ ðÜíåë óôçí ðëáôåßá ôçò Ìåãáëüðïëçò ìå óêïðü íá çëåêôñïäïôÞóåé ôçí ðëáôåßá, ôçí ðÝñãêïëá êáé ü,ôé Üëëï ÷ñåéáóôåß ëåéôïõñãþíôáò ùò áõôüíïìï óýóôçìá.
ó÷ïëßáóå ëÝãïíôáò üôé "õðÜñ÷åé Ýíá êïììÜôé ôùí êáôïßêùí ðïõ áíôéôßèåíôáé óôï ÖùôïâïëôáúêÜ ìáæß ìå ôïí ðñþçí äÞìáñ÷ï Óðýñï Ôóéñéãþôç êáé áõôïß åßíáé ðïõ êßíçóáí ôçí äéáäéêáóßá áõôÞ".
Πραγματοποιήθηκε προχτές στην κατάμεστη από κόσμο αίθουσα του Δήμου Φαλαισίας η ενημερωτική ημερίδα σαλιγκαροτροφίας.
ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ
Η λεκάνη της Μεγαλόπολης προϊστορικά ήταν λίμνη. Στον πυθμένα και στα πλευρά της ζούσαν υδρόβια φυτά και στις πλαγιές των γύρω βουνών υπήρχαν πυκνά δάση. Κατά το Πλειστόκαινο (πριν από 2.000.000 χρόνια) ζούσαν εδώ σπονδυλωτά και προβοσκιδωτά ζώα (ελέφαντες, ρινόκεροι, ιπποπόταμοι κ.ά.) που είχαν μεταναστεύσει από την Κεντρική Ασία και την Αφρική μέσω του Σουέζ (η μορφή της ξηράς ήταν τότε πολύ διαφορετική από τη σημερινή).
Πριν από 100.000 χρόνια η λίμνη έγινε έλος. Στον πυθμένα του καταπλακώνονταν νεκρά φυτικά υλικά, που με το πέρασμα των αιώνων εξανθρακώθηκαν και δημιουργήθηκε ο λιγνίτης. Επίσης, τα λείψανα των νεκρών ζώων παρασύρονταν από τους χείμαρρους στον πυθμένα του έλους και σιγά σιγά απολιθώθηκαν.
Κάποια στιγμή τα νερά βρήκαν διέξοδο από τα στενά της Καρύταινας και το έλος άδειασε. «Απομεινάρια» εκείνης της εποχής είναι τα πλούσια κοιτάσματα λιγνίτη αλλά και τα απολιθωμένα οστά προϊστορικών ζώων, που βρέθηκαν με ανασκαφές το 1902 στο Ίσωμα Καρυών και σε γειτονικά χωριά. Ανακαλύφθηκαν τόνοι λειψάνων, που βρίσκονται σήμερα σε αποθήκες του Πανεπιστημίου της Αθήνας. Ελπίζουμε κάποτε να δημιουργηθεί στη Μεγαλόπολη ο κατάλληλος μουσειακός χώρος ώστε τα σημαντικά αυτά ευρήματα να εκτίθενται στην πόλη μας.
Μετά τη μάχη της Χαιρώνειας, το 338 π.Χ., η Μεγάλη Πόλις συμμετέχει στη συμμαχία του βασιλιά Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας. Ο Φίλιππος ο Β΄ (πατέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου) επισκέφτηκε τη Μεγάλη Πόλη και οι Μεγαλοπολίτες έχτισαν προς τιμή του στην Αγορά τους τη «Φιλίππειο Στοά». Για τα φιλομακεδονικά τους αισθήματα, οι Μεγαλοπολίτες απέκτησαν ακόμα μεγαλύτερη έχθρα με τη Σπάρτη, εχθρική πόλη προς τους Μακεδόνες.
Όταν βασιλιάς της Μακεδονίας ήταν ο Αλέξανδρος και έγινε αποστασία από πολλές πόλεις, η Μεγάλη Πόλις του έμεινε πιστή. Τότε ο Αλέξανδρος τιμώρησε τους αποστάτες και περνώντας από τη Μεγάλη Πόλη έμεινε σε μια οικία, απέναντι από το θέατρο της πόλης. Αναχωρώντας ο Αλέξανδρος πήρε και πολλούς Μεγαλοπολίτες για την εκστρατεία του στην Ασία.
Τον 3ο π.Χ. αιώνα η Μεγάλη Πόλις απέκτησε τύραννο, πρώτα το «χρηστό» Αριστόδημο και αργότερα το Λυδιάδα. Ο πρώτος συνέτριψε το βασιλιά της Σπάρτης Ακρότατο στα προάστια της Μεγάλης Πόλεως, χτίζοντας από τα λάφυρα της μάχης τη «Μυρόπωλιν Στοά» στην Αγορά της. Ο δεύτερος άφησε οικειοθελώς την εξουσία και ενέταξε τη Μεγάλη Πόλη στην Αχαϊκή Συμπολιτεία, μεγαλώνοντας την έχθρα με τη Σπάρτη.
Το 223 π.Χ. ο Κλεομένης ο Γ΄ πραγματοποιεί το όνειρο των Σπαρτιατών, καταλαμβάνοντας και λεηλατώντας τη Μεγάλη Πόλη. Το 222π.Χ. όμως οι Σπαρτιάτες γνωρίζουν την ήττα στη μάχη της Σελλασίας, όπου αναδεικνύεται ο Φιλοποίμην.
Ο ΦΙΛΟΠΟΙΜΗΝ
Ο Φιλοποίμην (253-183 π.Χ.) ήταν από τους σπουδαιότερους στρατηγούς της Αχαϊκής Συμπολιτείας. Διακρίθηκε στη μάχη της Σελλασίας εναντίον του Κλεομένη του Γ΄ (222 π.Χ.) και το 208 π.Χ. νίκησε στη Μαντινεία τον τύραννο της Σπάρτης Μαχανίδα. Επανεξελέγη στρατηγός το 206 και το 201 π.Χ. και κατά το δεύτερο πόλεμο των Ρωμαίων εναντίον των Μακεδόνων κράτησε μια ουδετερότητα μάλλον ευνοϊκή προς τη Μακεδονία, φοβούμενος την αύξηση της ρωμαϊκής δύναμης.
Αφού νίκησε και το νέο τύραννο της Σπάρτης Νάβιδα προσπάθησε να προσαρτήσει τη Σπάρτη στην Αχαϊκή Συμπολιτεία. Οι Σπαρτιάτες ζήτησαν τότε τη βοήθεια των Ρωμαίων κι αυτό έδωσε αφορμή στο Φιλοποίμενα να καταλάβει τη Σπάρτη και να γκρεμίσει τα τείχη της. Όταν αποστάτησε η Μεσσήνη από τη Συμπολιτεία (184 π.Χ.) ο Φιλοποίμην, που είχε εκλεγεί για 8η φορά στρατηγός, εισέβαλε με τo ιππικό του στη Μεσσηνία, αλλά αιχμαλωτίστηκε από τους Μεσσηνίους οι οποίοι τον ανάγκασαν να πιει δηλητήριο και έτσι να πεθάνει.
Όταν η αγγελία του θανάτου του έφτασε στους Αχαιούς, όλες οι πόλεις τους πλημμύρισαν από πένθος. Οι άρχοντες συγκεντρώθηκαν στη Μεγάλη Πόλη, εξέλεξαν νέο στρατηγό το Λυκόρτα και εισέβαλαν στη Μεσσηνία, τιμωρώντας τη δολοφονία του Φιλοποίμενα με φοβερές σφαγές και καταστροφές.
Αφού πήραν τη σορό του, την έκαψαν και έβαλαν την τέφρα σε μια μαρμάρινη υδρία, που μετέφερε ο γιος του στρατηγού Λυκόρτα Πολύβιος, και ξεκίνησε μια μεγάλη πομπή από τη Μεσσήνη στη Μεγάλη Πόλη. Οι κάτοικοι των πόλεων απ’ όπου περνούσε η πομπή υποδέχονταν το νεκρό σαν να γύριζε νικητής από εκστρατεία κι ακολουθούσαν κι αυτοί την πομπή, ως τη Μεγάλη Πόλη. Εκεί, άρχισαν όλοι να θρηνούν, καταλαβαίνοντας πως ο χαμός του μεγάλου αυτού άνδρα θα σήμαινε και το δικό τους χαμό.
Ο Φιλοποίμην, δίκαια, επονομάστηκε «ο έσχατος των Ελλήνων», με την έννοια του ότι υπήρξε ο τελευταίος μεγάλος Έλληνας, μετά τον οποίο δεν αναδείχτηκε σπουδαιότερος στην αρχαία Ελλάδα.
Ο ΠΟΛΥΒΙΟΣ
Ο ιστορικός Πολύβιος γεννήθηκε στη Μεγάλη Πόλη περίπου το 205 π.Χ. και ήταν γιος του στρατηγού Λυκόρτα. Από μικρό παιδί ο Πολύβιος θαύμαζε τις στρατηγικές ικανότητες και την ευφυΐα του Φιλοποίμενα. Αναμείχθηκε και ο ίδιος στην πολιτική ζωή της Αχαϊκής Συμπολιτείας και έγινε ίππαρχος.ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΗΣ
Τη Μεγάλη Πόλη τη χώριζε ο ποταμός Ελισσώνας σε δυο τμήματα, βόρειο και νότιο.ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ
Μετά την κατάκτηση της Ελλάδας από τους Ρωμαίους (146π.Χ.) η Μεγάλη Πόλις ακολουθεί την τύχη όλου του ελληνισμού, χάνοντας την παλιά δύναμή της. Ο γεωγράφος Στράβων, τον 1ο π.Χ. αιώνα, αντικρίζει το λείψανό της («…ερημία μεγάλη ’στιν…»). Μια μακρά περίοδος σιωπής και ερήμωσης έχει αρχίσει. Για πολλούς αιώνες, ο κύριος ρους της Ιστορίας θα κυλά μακριά από εδώ…ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ – ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
Οι πρώτες καλύβες της Μεγαλόπολης εμφανίστηκαν τα χρόνια της τουρκοκρατίας. Το μικρό χωριό, γύρω απ’ τα ερείπια της αρχαίας Μεγάλης Πόλεως, πήρε το όνομά του από τον Τούρκο τσιφλικά που είχε τριγύρω τα κτήματά του Σινάν ή Σινάνμπεη : ονομάστηκε Σινάν ή (με ελληνική προφορά ) Σινάνου. Το Σινάνου παρέμεινε μικρό χωριουδάκι σε όλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, με λιγότερους από 100 κατοίκους.Η ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ
Το 1833 το νεοσύστατο ελληνικό κράτος περιλάμβανε 10 Νομούς. Η επαρχία Μεγαλοπόλεως ήταν μια από τις τέσσερις επαρχίες του Νομού Αρκαδίας, παίρνοντας το όνομά της από το αρχαίο Μεγάλη Πόλις. Πρωτεύουσα της επαρχίας Μεγαλοπόλεως ορίστηκε το Λεοντάρι, σαν σπουδαιότερη πόλη της περιοχής.Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΗ
Η Μεγαλόπολη έμεινε σε πληθυσμιακή στασιμότητα για αρκετά χρόνια, ως τη δεκαετία του ’70, οπότε ανακαλύφθηκαν στο υπέδαφός της κοιτάσματα λιγνίτη. Από τότε ξεκινά μια νέα εποχή πρωτοφανούς οικονομικής ανάπτυξης για την πόλη, αφού από το 1970 αρχίζει να λειτουργεί ατμοηλεκτρικός σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της Δ.Ε.Η., μετά την ανακάλυψη κοιτασμάτων λιγνίτη. Τα αποθέματά του είναι πολύ μεγάλα και υπολογίζεται ότι επαρκούν ως καύσιμο μέχρι το 2030. Σήμερα λειτουργούν στη Μεγαλόπολη 4 μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, συνολικής ισχύος 850 MW και απασχολούνται σ’ αυτές πάνω από χίλιοι εργαζόμενοι. Το τίμημα όμως της ανάπτυξης είναι η μεγάλη ατμοσφαιρική ρύπανση και η καταστροφή του περιβάλλοντος.